Deli
- Gül “Gül” dedi, yüzüme bakıp. Yaşadıklarım hakkında hiçbir fikri olmadığını doğrularcasına. - Gül! Tekrarladı, çok kolay bir şeymiş de ben cesaret edemiyormuşum gibi. - Hadi ama! Neden boş boş bakıyorsun? Kendi dertleri olmayan insanlar, başkalarını da kendileri gibi zannedip, empati kurma konusunda hiç çaba sarf etmiyorlar. Deli oluyorum. - Ben doktor Pinure. Seni tedavi etmek istiyorum. Sen doktor hanım! Yeterince mutsuzluk yaşamadan doğru insanla karşılaştın muhtemelen. Okuluna devam edip hayat kurdun kendine. Peki, doğru insana hak ettiği değeri veriyor musun? Acaba sen onun için doğru musun? - Beni duyabiliyor musun? Salak! Sanki denizdeki balıkların bizimle konuşmama sebebi, bizi duymamaları! Belki duyuyorum da konuşamıyorum. Hadi bakalım? - Dağhan Beyi çağırabilir misiniz hemşire hanım? Çünkü bir doktor asla yeterli değildir. Bir doktorun kendi başına karar verdiği tek an, stajyer doktorların onu izlediği andır. - Sabahtan beri ses...