Filtremdekiler

Mutlu muyum bilmiyorum. Kafam çok karışık. Öncelikle kafamdan başlayarak, kendimi toparlamalıyım. Çözüm için sorunları netleştirmem gerekiyor. Acaba bu sesten dolayı mı sorunlarıma odaklanamıyorum.. Bilmiyorum. Birbirinin aynısı onlarca ses, hepsi de farklı kaynaktan. Aslında eskiden olduğu gibi çok ses varmış gibi de gelmiyor. Alıştım galiba bu çarpık sesleşmeye. O kadar çok iç içe olmamıza rağmen bazı günler sanki hiç tren görmemişim gibi eve dönüş yolunda trenimin camından bakarken, karşı yönden gelen yük trenlerini gördüğümde heyecanlanıyorum. Renklerini inceliyorum, gözümün önündeki renkler, kafamda pastelleşiyor. Yüklerini gözümle tartıyorum. Eğer ara durakta gördüysem, ana durakta saat kaçta olmaları gerektiğini hesaplıyorum. Odaklanmam gereken sorunum bu sanırım. Haa biraz da işkoliğim sanırım. Mesai bittiği halde bu hesaplar niye? Trenleri artık hayatımdan çıkaramıyorum. Kardeşlerim onlar benim -üvey. Geçen biletçi Refik oğlu ile bende kaldı. Ertesi gün erkenden oğ...