Filtremdekiler

Bölüm 4- Kapıdaki kaslı adam Yaşlanıyorum, metabolizmam yavaşladı. Bir yıl öncesinin armut göbeği, bu yıl kavun tarlalarında takılıyor seneye de karpuz olma yolunda. Saçlarım dökülmeye başladı. Beyazlasa iyiydi de, şu dökülme büyük sıkıntı. Bütün arkadaşlarım evliliklerini bir çocukla taçlandırdı, bizde tık yok. Gerçi çocuk da çok büyük karar, sırf annem torun istiyor diye verilecek bir karar değil. Sonuçta ben de karnımda taşımayacağım. Önce karımın istemesi lazım. Bakalım şu kariyer basamaklarında duraksamayı göze alabilecek mi? Biz niye hiç çocuk konusunda konuşmadık ya. Yoksa karım benden çocuğu olsun istemiyor mu? Yoksa hala benim çocuk olduğumu mu düşünüyor? Yok ya yaşlandım artık ben. Artık kimse yaşımı da sormuyor. 18, 24, 25 her türlü sınırdan büyüğüm. Bir gün bir bara girmeden kapıdaki güvenliğe para verip, yaşım için kimliğimi sormasını isteyebilirim. Bunun için para veririm. Para verip kendimi kandırırım. Para verdiğimi ben bildikten sonra hiçbir anlamı yok ki. Zaten...

Bölüm 3: Kırmızı Işıklı Sokak Bugün bir fuar gezisi için patronum beni Amsterdam’a gönderdi. Bir gece burada kalıp ertesi gün İstanbul’a döneceğim. Evlendiğimizden beri karımdan ayrı kalacağım ilk gece bu. Biraz boşlukta gibiyim. Otelde de oturulmaz bütün gece, fuara da dönemem. Sahi fuarda ve sokaklarda ne güzel kızlar var. Hepsi de karımdan güzel ama ben hiçbirini sevmiyorum. Bir tek karımı seviyorum. Zaten onların hiçbiri de bana karımın baktığı gibi bakmıyor. Özledim ya karımı. Otel odamda oturacağıma, bari çıkayım dışarı karıma hediye bir şeyler bakayım. Bu etekle, bisiklete binme huyu ne Allah aşkına? Bu kızların bir tarafları üşümüyor mu? Üstelik birçoğunun etekleri bile görünmüyor. Ne o öyle iki parmak? Bunların anneleri babaları yok mu, nasıl izin veriyorlar kızlarına anlamıyorum. Kesin ders çalışmaya çıkıyoruz demişlerdir babalarına. Hadi geçtim onu, şimdi bu kızlar soğuktan üreşme yeteneklerini kaybederlerse ne olacak? Yazık günah ya, olacak iş mi? Bu sokaktakil...

Bölüm 2:   Ah O Eski Şarkılar Bugün karımı sevmeye başlamamın 2.ayı. Aslında onu sevmeye başlayışımın 1.yılı ama ilk 10 ay evli olmadığımız için karım olarak sevdiğimi söylemek doğru olmaz. Yoksa eskiden karımı sevmiyor muydum? Hayat ne kadar garip; Önce görür görmez âşık oluyorsun, peşinden koşuyorsun, arkadaşlarına nanik yapıyorsun, o kadar uğraştıktan sonra bir evlenme teklifi patlatıyorsun, kabul ediyor, karın oluyor ve bir gün onu sevmediğini anlıyorsun. Hem de bu kadar basit bir akıl yürütmeyle. Daha iyi akıl yürütebilsem kim bilir bunu ne zaman fark ederdim… Akılsız başım yüzünden yanlış ilişkilere sürükleniyorum. Üstüne üstlük bir de evleniyorum. Karım olacak kadın da hiç uyarmıyor ha! İnsanlık ölmüş arkadaş! İnsanlık ölünce haliyle aşk da ölmüş. Nerede o eski dedelerimizin âşık olduğu dönemler? O dönemlerde yaşayıp, karıma tekrar âşık olmak isterdim. O eski dönem, siyah beyaz aşkı iliklerine kadar hissettirirdim ona. O zamanlara dönünce, restoranda belki masasına ot...

Bölüm 1: Amor Amor Bugünün bir de yarını var? Nırınırım nırınırım. Ne yaparım senden sonra?  Acımadan geçer yıllar. Zamanla yorgunluk başlar, boşa çıkar pişmanlıklar.... Bu şarkı sözlerini nasıl öğreneceğim ben? Hayır, yabancı şarkıları öğrenemememin bir gerekçesi olabilir. Peki ya türkçe olanlara ne demeli? Şarkı sözlerini dinlemiyor olmalıyım. Karımın da sadece melodisini dinliyor olmalıyım ki, az önce bir ton bir şeyler söyleyip, sonra da beni bırakıp gitti. Terk mi etti, hovardalığa mı çıktı? Bunu öğrenir miyim, öğrenemez miyim, farkı var mı? Bilmem... Keşke daha dikkatli dinleseydim onu. Eskiden sadece şarkı sözlerini bilmediğimi zannederdim. Meğer karım hakkında da bilmediğim çok şey varmış. Bunca zaman boyunca dinlemedim mi acaba onu? Kafam hep memeleri arasında mıydı? -onun da duymamı engelleyebilecek boyutta memeleri var. Bu beni haklı çıkarmaz mı? Bu sefer sözleri dikkatle dinleyeceğim diye kilitlendiğim anda ispanyolca şarkı çıkmasına ne demeli? Amooor Amoooorrr ...