22 mart akşamı

Eve girdm ve dedm ki kendime: "len çok mutluym len"
Bu akşam böle bi, dostlarım vardı yanımda , hepsi yoktu ama çoğu vardı ve sevgilerinin sıcaklığını hissettim.
Varlıkları çok mutlu etti beni ve ilk defa mum üflerken kendim için değil de arkadaşlarım için bi şeyler istedm. Galiba yaşım aldı başını gidiyor. Ölme korkusu mudur, büyüme olgunluğu mudur, yoksa çocukluğun ölmesi midir? İnsan çevresindekilere daha bir bağlanıyor, bağlarının kıymetini daha bi biliyor.
Değerli insanların bana aldıkları değerli hediyeleri denedim, balıklar hariç hepsi üzerimde güzel durdu (ceviz bile). Seviorm lan hepinizi, seviom len topunuzu!!

Yorumlar

Ufuk Kılıç dedi ki…
berke bak hepimizi de seviyor, seni de seviyor salih:) sonunda senden bahsetmiş.
23 Mart 2007 09:43
Berkelenyum dedi ki…
ooo bu ne ya filtredekiler felan =P
23 Mart 2007 11:06
phata dedi ki…
konuşkan bir insan değilimdir bilirsiniz..
yazmayı daha çok severim..
içe kapanıklık mı bilmiyorum ama böyle..
özgün salih'e gelince..
değerlerimiz bazen çakışsa, karşı karşıya gelse de bunu seviyorum...
sinan diye bi dostum vardı çok severdi beni ilkokuldan beri yapışık ikiz gibiydik..
lise sonda kaybettim kendisini işte o zaman bir dostun değerini anladım sımsıkı sarıldım "dost" diyebileceğim tüm insanlara...
onlar için herşeyi yaparım...
işte o insanlardan biri de özgün salihtir.dün cidden çok farklı gördüm kendisini...
gerçekten büyüyor bu çocuk dedirtti bana...
şu ara devirler olmasa da çocukken birden yaşlanıversek istiyor insan..
iyi kardeşim, bi tanem:P
yeni yaşını kutlamak değil de büyümeye başladığını kutlamak çok güzel...
inşallah bigün ben de büyürüm...
kendine çok iyi bak süzgecim..
yazdığım tüm şiirler haricinde senin için ciddi bişeyler yazmak istiyorum...
son söz olarak...
prekazi...
23 Mart 2007 11:09
phata dedi ki…
heheh aynısını yazdım :)
23 Mart 2007 11:09
filtremdekiler dedi ki…
euehu fark ettm
olsn güzel
bi daa yazsan gene okurum =)
23 Mart 2007 11:53
ottomene dedi ki…
yok ya ne büyümesi benim gözümde o hala çocuuukk:p sanırım en çok sıcaklığı ben vermiş olucam ki acıdan ve sıcaktan kıpkırmızı her yere ateş yayıyordum. Senin büyüdüğünü görünce bende kendimi büyümüş gibi hissediyorum nede olsa beraber büyüdük:p Sen daha çok işiyordun küçükken ama olsun seviyom yine seni:( bende son olarak belirtmek isterim ki; prekazi.
23 Mart 2007 12:11
Berkelenyum dedi ki…
arkadaşlar burdan devam edelim yorumlar geyik bolunmesin =P
http://www.bilgisiz.org/2007/03/22-mart-akam.html
prekazi ay pardon
23 Mart 2007 12:16
filtremdekiler dedi ki…
artise bak ya gelmiş benm günlüüümde ne dio
=P
insanlar neeree isterse yazar taam mı
:D
tmm len hadi iki tarafa da aynısını yazars =P
23 Mart 2007 12:39
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanın Ucunda

  Ciğerlerime oksijen doldurmaya çalışırken gözlerimi açtım. Yıllardır nefes almıyormuşum gibiydi. Nefesim öksürüğümle bölünüyor, ağzımdan garip sıvılar çıkıyordu. Kusuyor muydum? Boğazımda bir şey mi kalmıştı? Akciğerlerim yanıyordu. Gözlerim yanıyordu. Sanki odada değişik bir gaz vardı. Alışık olmadığım bir gaz. Garip bir kokusu vardı. Hiç alışkın olmadığım bir koku. Asit mi acaba? Sülfür mü? Zehir mi? Biri beni zehirliyordu belki. Ciğerlerimdeki yanmayı da açıklayabilirdi bu. Oldukça kısa nefesler alabiliyordum. Akciğerlerim hemen doluyordu sanki. Ya ağzım çok büyümüştü, çok hızlı hava alabiliyordum ya da ciğerlerim küçülmüştü sanki. Bulanık görüntü yavaş yavaş aydınlanmaya başladı. Çok ışıklı bir odadaydım. İlk izlenimim hastane oluşuydu ama alışılagelmiş hastane odalarına da benzemiyordu. Misal alışılagelmiş beyaz fayansları yoktu, acillerde bulunun o perde duvarlardan yoktu, beyaz veya mavi giyinmiş doktorlar, hemşireler de yoktu. Odada kimse yoktu. Kapı veya duvar bile görem...
Devamı için..

Arabalarım ve Hurdalarım

Yaşamım bir çöplük. Eskimiş, bitmiş ilişkiler, kör noktalara erişmiş arkadaşlıklar, kaybedilmiş aile üyeleri ve en önemlisi eskimesine engel olamadığım arabalarımla dolu. Arabalarıma olan platonik aşkımın sonu yok. 7 evlilik bitirdim, hiçbirine üzülmedim, tek bir göz yaşı dökmedim. Buna karşın 77 model Alfa Romeo Spider’ım kapısına o dangalak taksi şoförü vurduğunda döktüğüm gözyaşının haddi hesabı yok. Etimden et çektiler. Orjinaldi o anlıyor musun beni? Artık orjinal değil. Aynı kapıyı bütün İtalya’da arattım buldum, özel olarak tam 7 kere boyattım. Rengi tutmadı. Bütün arabayı boyatacakmışım. Sana benzer!! Sanki biz bilmiyoruz. Kapının orjinalliği bozuldu, bari her tarafınınkini bozalım. Sen arabanın bir tekerleği patlayınca diğer üçünü de patlatıyor musun? Aslında böyle yazınca mantıksız da gelmedi. Sonuçta bütünlük bozulacak. Lastik konusunda lafımı geri aldım Arabalarımla özel bir bağım var, onlardan kopamıyorum. Ne kadar eskirlerse eskisinler, ne kadar kapıları değişirse de...
Devamı için..

Martin

Martin gece uyurken gördüğü rüyalar yüzünden annesinin gözlerine bakamayacak bir utangaçlıkla uyandı. Ergenlikte böyle şeyler normaldi ama o buna alışamamıştı. Şöyle bir etrafına baktı, evet yatağı ıslaktı yine. Başka diyarlarda rüyasında yaptıklarının sonuçlarını, denizlerin tuzluluk sebebi olarak açıklayacaklardı ama o bundan haberi olmadan annesine bakındı. Kahvaltı hazır mıydı acaba? Ufaktan kuyruk hareketleriyle önce etrafındaki suyu dağıttı, iz bırakmamalıydı. Sonra etrafa bakındı. Annesinden hiç iz yoktu. Annesi ondan çok utanıp onu terk etmiş olabilir miydi? Yoksa annesine kötü bir şey mi olmuştu? Uyku mahmurluğundan tam açılmamış gözleri, tam açıldı. Burun delikleri büyüdü, annesinin kokusunu aradı. Yoktu. Annesi av olmuş olabilir miydi? Annesi onun için dünyadaki en önemli şeydi. Onu aylarca karnında taşıyıp, doğurduktan sonra da bakımını üstlenmişti. Onun gece gündüz yaptığı işi parayla birine yaptırıp yaptıramayacağını düşündü, cevabı netti. Bir ihtimal annesi kendisine ...
Devamı için..