Öyle birşey ama öyle değil

Sorma neden niçin herşey bizden!
Hani kan bağı derler ya,
ya da aynı karından yani karındaş!
öyle bişi ama öyle değil aynı anda.

Doğmadan tanıdım seni,
kader dedi siz tanış olacaksınız!
olduk ben senin çenendekini
puding lekesi diye tahmin ederken...

Farkına varamadan
cepten yedik önce yılları.
Araya yollar girdi,
geçti gitti..

Sonra fark ettik nası olduysa,
uyumsuzluğun uyumuydu.
Aslında aradaki bağı kaldırsan
yapışmaz tutmazdı mayası!

Acıları, sevinçleri yaşarken,
sayfalarca dökmek gerekmedi hiç!
yanında olmak,
yanımda olduğunu bilmek daha fazlaydı!

Hormonlarımı alsalar
üreme içgüdümü sökseler
şu bedenimden
yaşarım lan ben senle!

Evet sen bir sevdasın!
Aksi düşünülemez,
eşi benzeri de olmayan,
çünkü iki erkeğin aşkından da farklı bu!

Arkadaşım, Dostum, Kardeşim, Ailem,
Akıl hocam, Aklı bana emanetim,
Yokluğunu iliklerimde hissettiğim,
Bir nesildir Salihim!

Torunlarımızın etrafımızda dolaştığı,
Çocuklarımızın bizden öte dost olduğu,
Eşlerimizin hala, için için bizi kıskandığı,
Altımızın işememek için bağlandığı yaş günlerimizde de beraber olmak dileğiyle

İyi ki doğdun!

Ufuk KILIÇ

21.03.2010 19:24
İsveç

Yorumlar

DENIZ SERTKAN dedi ki…
ne denir ki.. bunca karanlık duygu arasında sizin dostluğunuz birbirinize sevginiz saygınız birkez dha hayran kaldım ! özgünüm mutlu doğum günlerinde hep yanında olurum umarım. ufuuuk bu kadar güzel anlatılmazdı heralde özgüne olan aşkın :P süpersin :)
22 Mart 2010 09:41
Ufuk dedi ki…
o sözler, sizlerin değerini bilmesiyle anlam kazanıyor Denizim!

yorumların için ağzına sağlık.

öperim seni doğum günü çocuğunun izininde ;)
22 Mart 2010 10:03
filtremdekiler dedi ki…
benim arkamdan öpüşmeyin leynn!!
denizcim ufukun bana olan hislerini görüp, kendi hislerine çeki düzen vermişsindir umarım, senden daha fazlasını bekliyorum ama herşey de karşılıklı olmaz =P
22 Mart 2010 10:50
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanın Ucunda

  Ciğerlerime oksijen doldurmaya çalışırken gözlerimi açtım. Yıllardır nefes almıyormuşum gibiydi. Nefesim öksürüğümle bölünüyor, ağzımdan garip sıvılar çıkıyordu. Kusuyor muydum? Boğazımda bir şey mi kalmıştı? Akciğerlerim yanıyordu. Gözlerim yanıyordu. Sanki odada değişik bir gaz vardı. Alışık olmadığım bir gaz. Garip bir kokusu vardı. Hiç alışkın olmadığım bir koku. Asit mi acaba? Sülfür mü? Zehir mi? Biri beni zehirliyordu belki. Ciğerlerimdeki yanmayı da açıklayabilirdi bu. Oldukça kısa nefesler alabiliyordum. Akciğerlerim hemen doluyordu sanki. Ya ağzım çok büyümüştü, çok hızlı hava alabiliyordum ya da ciğerlerim küçülmüştü sanki. Bulanık görüntü yavaş yavaş aydınlanmaya başladı. Çok ışıklı bir odadaydım. İlk izlenimim hastane oluşuydu ama alışılagelmiş hastane odalarına da benzemiyordu. Misal alışılagelmiş beyaz fayansları yoktu, acillerde bulunun o perde duvarlardan yoktu, beyaz veya mavi giyinmiş doktorlar, hemşireler de yoktu. Odada kimse yoktu. Kapı veya duvar bile görem...
Devamı için..

Arabalarım ve Hurdalarım

Yaşamım bir çöplük. Eskimiş, bitmiş ilişkiler, kör noktalara erişmiş arkadaşlıklar, kaybedilmiş aile üyeleri ve en önemlisi eskimesine engel olamadığım arabalarımla dolu. Arabalarıma olan platonik aşkımın sonu yok. 7 evlilik bitirdim, hiçbirine üzülmedim, tek bir göz yaşı dökmedim. Buna karşın 77 model Alfa Romeo Spider’ım kapısına o dangalak taksi şoförü vurduğunda döktüğüm gözyaşının haddi hesabı yok. Etimden et çektiler. Orjinaldi o anlıyor musun beni? Artık orjinal değil. Aynı kapıyı bütün İtalya’da arattım buldum, özel olarak tam 7 kere boyattım. Rengi tutmadı. Bütün arabayı boyatacakmışım. Sana benzer!! Sanki biz bilmiyoruz. Kapının orjinalliği bozuldu, bari her tarafınınkini bozalım. Sen arabanın bir tekerleği patlayınca diğer üçünü de patlatıyor musun? Aslında böyle yazınca mantıksız da gelmedi. Sonuçta bütünlük bozulacak. Lastik konusunda lafımı geri aldım Arabalarımla özel bir bağım var, onlardan kopamıyorum. Ne kadar eskirlerse eskisinler, ne kadar kapıları değişirse de...
Devamı için..

Martin

Martin gece uyurken gördüğü rüyalar yüzünden annesinin gözlerine bakamayacak bir utangaçlıkla uyandı. Ergenlikte böyle şeyler normaldi ama o buna alışamamıştı. Şöyle bir etrafına baktı, evet yatağı ıslaktı yine. Başka diyarlarda rüyasında yaptıklarının sonuçlarını, denizlerin tuzluluk sebebi olarak açıklayacaklardı ama o bundan haberi olmadan annesine bakındı. Kahvaltı hazır mıydı acaba? Ufaktan kuyruk hareketleriyle önce etrafındaki suyu dağıttı, iz bırakmamalıydı. Sonra etrafa bakındı. Annesinden hiç iz yoktu. Annesi ondan çok utanıp onu terk etmiş olabilir miydi? Yoksa annesine kötü bir şey mi olmuştu? Uyku mahmurluğundan tam açılmamış gözleri, tam açıldı. Burun delikleri büyüdü, annesinin kokusunu aradı. Yoktu. Annesi av olmuş olabilir miydi? Annesi onun için dünyadaki en önemli şeydi. Onu aylarca karnında taşıyıp, doğurduktan sonra da bakımını üstlenmişti. Onun gece gündüz yaptığı işi parayla birine yaptırıp yaptıramayacağını düşündü, cevabı netti. Bir ihtimal annesi kendisine ...
Devamı için..