Sadakatsiz Adamın Suç Defteri-4

Karımla birbirimizin kafasındaki sorulara, uydurma cevaplar verdikten sonra sessiz dönüş yolunu tercih ettik. Arabanın içinde kocaman bir sessizlik olunca, yol boyunca kafamda karım ve patronu ile ilgili çok sesli durumlar gözümün önünden geçti. Karım ve patronu?... Acabalar yoktu düşüncelerimde. Hepsi balıkgözlü kameranın kayıt görüntüleriydi sanki. Eve vardığımızda karşılıklı söylenen iki kelimenin ardından birbirimize dışbükey şekilde yatakta yerlerimizi aldık ve kamera kayıtlarını beynimde tekrar tekrar inceledim.
Karıma çok kızgındım, kızamıyordum. Sabah evden erken bir saatte toplantısı olan ve geç kalmış biri olarak çıktım. Ofisin daha kapıları açılmamışken, köşedeki kırmızı-beyaz koltuklu restoranda kahvaltı yapmak için oturdum. Kaşarlı tostum ve çayım önüme geldiğinde tostumdakinden daha akışkan biri geçti karşımdaki kırmızı koltuklu bölmeye.  Onu tost makinesine nasıl koyarım diye düşündüm ve düşünmemle birlikte çayımı masama döktüm. Sonra lanetler yağdırarak, kırmızı koltuklu bölümde karşı masasına oturdum. Otururken göz göze gelince çok sakar olduğumu, eğer çay siparişi verecekse onun için tehlike oluşturabileceğimi söyledim. Gülüp, onun için asla tehlike yaratamayacağımı söylediğinde, ne kadar tehlikeli olduğumu göstermek üzere izin alıp masasına oturdum. Özel okullardaki eğitimini ve zenginlik kokan ismini öğrendikten sonra ofislerimizin aynı binada olduğunu öğrendim. 3.çaylarımıza yeni başlamıştık ki, ofisten telefon geldi. Başıma bir şey gelip gelmediğini sordular. Kalkmam gerektiğini söyleyip müsaadesini istedim. Çok kibardı, hemen izin verdi. Kasanın yanına gittiğimde ikimizin de hesabını ödedim. Dışarı çıkıp ofis binasına yöneldiğimde, restoranın öbür kapısından çıktığını gördüm. Asansör kapısının önünde karşılaştık. tekrar merhabalaştık. Geç kaldığımız için aşağıdan yukarı hareketin pek olmadığı servis asansörüne yöneldik ve asansöre bindik. Asansöre girdiğimizde yalnızdık ve kahvaltı için teşekkür edip, ödeşmek için ne yapabileceğini sordu. Asansörü ara katta durdurabileceğini söyledim. Karımın asla yapmayacağı bir şeyi yaptı ve asansörü durdurdu...

Yorumlar

MKA dedi ki…
hayvan heriiiiiiiiiiiifffffffffffffff :D yani sadakatsiz adam. bir çok soru işareti bıraktın zihinlerde; karısı??? bu kadar rahat-geniş olmasın bu hayvan, karısını araştırsın, araştırırken iş arkadaşlarıyla falan tanışsın :P ama bu arada karısını da gözlemeye devam etsin. sonra karısının kocasına sadık olduğu çıksın ortaya. kendi yaptığı kuruntudan dolayı çok pişman olup sadakatsizliklerinde arasın pişmanlığını, bulamasın... suç defteri kabarsın dursun!
6 Haziran 2011 12:41
filtremdekiler dedi ki…
peki bir sonraki yazı dizime karar verdim. "Sadakatsiz Adamın Karısının Suç Defteri" =))
6 Haziran 2011 14:26
ersay dedi ki…
sadakatsiz adamın gündüz düşleri ve gece yüzleşmeleri... :)
6 Haziran 2011 20:20
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanın Ucunda

  Ciğerlerime oksijen doldurmaya çalışırken gözlerimi açtım. Yıllardır nefes almıyormuşum gibiydi. Nefesim öksürüğümle bölünüyor, ağzımdan garip sıvılar çıkıyordu. Kusuyor muydum? Boğazımda bir şey mi kalmıştı? Akciğerlerim yanıyordu. Gözlerim yanıyordu. Sanki odada değişik bir gaz vardı. Alışık olmadığım bir gaz. Garip bir kokusu vardı. Hiç alışkın olmadığım bir koku. Asit mi acaba? Sülfür mü? Zehir mi? Biri beni zehirliyordu belki. Ciğerlerimdeki yanmayı da açıklayabilirdi bu. Oldukça kısa nefesler alabiliyordum. Akciğerlerim hemen doluyordu sanki. Ya ağzım çok büyümüştü, çok hızlı hava alabiliyordum ya da ciğerlerim küçülmüştü sanki. Bulanık görüntü yavaş yavaş aydınlanmaya başladı. Çok ışıklı bir odadaydım. İlk izlenimim hastane oluşuydu ama alışılagelmiş hastane odalarına da benzemiyordu. Misal alışılagelmiş beyaz fayansları yoktu, acillerde bulunun o perde duvarlardan yoktu, beyaz veya mavi giyinmiş doktorlar, hemşireler de yoktu. Odada kimse yoktu. Kapı veya duvar bile görem...
Devamı için..

Arabalarım ve Hurdalarım

Yaşamım bir çöplük. Eskimiş, bitmiş ilişkiler, kör noktalara erişmiş arkadaşlıklar, kaybedilmiş aile üyeleri ve en önemlisi eskimesine engel olamadığım arabalarımla dolu. Arabalarıma olan platonik aşkımın sonu yok. 7 evlilik bitirdim, hiçbirine üzülmedim, tek bir göz yaşı dökmedim. Buna karşın 77 model Alfa Romeo Spider’ım kapısına o dangalak taksi şoförü vurduğunda döktüğüm gözyaşının haddi hesabı yok. Etimden et çektiler. Orjinaldi o anlıyor musun beni? Artık orjinal değil. Aynı kapıyı bütün İtalya’da arattım buldum, özel olarak tam 7 kere boyattım. Rengi tutmadı. Bütün arabayı boyatacakmışım. Sana benzer!! Sanki biz bilmiyoruz. Kapının orjinalliği bozuldu, bari her tarafınınkini bozalım. Sen arabanın bir tekerleği patlayınca diğer üçünü de patlatıyor musun? Aslında böyle yazınca mantıksız da gelmedi. Sonuçta bütünlük bozulacak. Lastik konusunda lafımı geri aldım Arabalarımla özel bir bağım var, onlardan kopamıyorum. Ne kadar eskirlerse eskisinler, ne kadar kapıları değişirse de...
Devamı için..

Martin

Martin gece uyurken gördüğü rüyalar yüzünden annesinin gözlerine bakamayacak bir utangaçlıkla uyandı. Ergenlikte böyle şeyler normaldi ama o buna alışamamıştı. Şöyle bir etrafına baktı, evet yatağı ıslaktı yine. Başka diyarlarda rüyasında yaptıklarının sonuçlarını, denizlerin tuzluluk sebebi olarak açıklayacaklardı ama o bundan haberi olmadan annesine bakındı. Kahvaltı hazır mıydı acaba? Ufaktan kuyruk hareketleriyle önce etrafındaki suyu dağıttı, iz bırakmamalıydı. Sonra etrafa bakındı. Annesinden hiç iz yoktu. Annesi ondan çok utanıp onu terk etmiş olabilir miydi? Yoksa annesine kötü bir şey mi olmuştu? Uyku mahmurluğundan tam açılmamış gözleri, tam açıldı. Burun delikleri büyüdü, annesinin kokusunu aradı. Yoktu. Annesi av olmuş olabilir miydi? Annesi onun için dünyadaki en önemli şeydi. Onu aylarca karnında taşıyıp, doğurduktan sonra da bakımını üstlenmişti. Onun gece gündüz yaptığı işi parayla birine yaptırıp yaptıramayacağını düşündü, cevabı netti. Bir ihtimal annesi kendisine ...
Devamı için..