Kayıtlar

Omurlarımdan Stomalarıma

Resim
Umurlarımı kaybetmiş olabilirim, Bir takım dumurlarıma bağlı olarak Durumlar açık aslında Duygu işinde mütemadiyen sektörel dengesizlik Aşksızlık yıllık beklentinin çok üzerinde A şıkkını bulamayan oldum sessizce İdare ediyorum belki de Umurlarımdan arta kalanlarla yetinmeyi bilmeli Parantez içinde söylüyorum (uyandım) Ya da laf aramızda aşk uykusuna yattım Şu eski şiirlerdeki gibi kumları yaksa ya birileri… Resim:Kübra Uysal

Uzaklardasın

Resim
Rüyalarım var benim, Uyumadan görebildiğim Gözlerimi açmadan bildiğim, Dudaklarım kuruyken tattığım, Islakken uyandığım. Hayallerim var benim, Çocuk olmadan kurabildiğim, Büyüyüp de küçümsemediğim, Dokunmadan hissettiğim Dokununca bozulan. Sevdiğim var benim Adını öğrenmeden bildiğim, Hayallerimde kurduğum, Rüyalarımda büyüttüğüm Kaprislenince adı değişen. Resim: Şenay Subaşı

Ormancı

Resim
İlerlerken ormanın derinliklerinde, Her çınarın yaprağıyla tokalaşıyorum, Kimi çiçeğin iniyorum özüne, Kimiyle tokalaşıp geçiyorum öyle Bazen biriyle koklaşırken kafam çarpıyor öbürüne, Zarif bir zencefil dalı kırıyorum, belki bir iki nane Etrafa güzel bir koku yayılıyor, Kırık dallar omzumu ıslatıyor, tane tane Ya da damlalar seriliyor yerlere Bitkilerin keyif almadıklarına eminim Neyse ki nane de çok, zencefil de Gereksiz olan şeyse ıslak omuzlar konusunda gam... Resim: Kübra Uysal

Anneannemin Hikayeleri (3)

Resim
Büyücü Kadın - Bölüm 3 Kırmızı gözlerle göz göze geldiği sırada kulağının dibinde şiddetli bir at kişnemesi duymuş. Kulağında, atın nemli ve sıcak nefesini hissetmiş.  Hemen yanındaki sese dönmüş ama ses görünebilecek bir vücuda sahip değilmiş. Sesten sonra camdaki kırmızı fenerlere bakmış ama bu defa camda ne kırmızı, ne de beyaz gözler varmış. Ay ışığı kaldığı yerden odaya girmeye devam ediyormuş. Tehlike gitmiş görünse de içini kaplayan korku kalbine büyük geldiği için babasının yanına gitmek üzere yatağından kalkmış, ayağa kalkıp dikildiğinde kapıda boşlukta dalgalanan pelerini görmüş. Kırmızı gözler onun gözlerinin içine bakarken, çığlık atmaktan başka yapabileceği bir şey yokmuş. Onu da yapamamış. Gene nefesi düğümlenmiş, ses çıkmamış. Hemen arkasını dönüp, pencereye koşmuş. Oturdukları tek katlı evin penceresinden aşağıya atlamış ve koşmaya başlamış. Arkasına bile bakacak cesareti yokmuş. Çıplak ayaklarının altına batan taşlar, çalılar onu yavaşlatmıyormuş. Kahveni...

Anneannemin Hikayeleri (2)

Resim
Büyücü Kadın- Bölüm 2 Ninem eve geldiğinde annesi pek telaşlıymış. Az kalsın tokadı yiyormuş geç kaldı diye. Ninem, babası kızmasın diye akşam ezanı okunmadan eve gelirmiş. O gün eve 500metre uzaklıkta olan arkadaşından ezanın okunmasına 20dakika kala yola çıkmış. Ama eve geldiğinde ezan okunalı 1 saat olmuş. 500metreyi 80dakikada nasıl yürüyebileceğini düşünmeden, ezanı duymadım, ezan okunduktan sonra çıktım diye düşünmüş. Annesinden bin türlü özürler diledikten sonra elini yüzünü yıkamaya lavaboya giderken, annesi kolundan tutmuş kendine çekmiş. Saçlarının nerede böyle ıslandığını sormuş? Anneannem, gerçek cevabı kendisi de bilmeden oyun oynadıklarını söylemiş. Söyledikten sonra düşünmeye başlamış, öyle ya belki de oyun oynamıştı ama kiminle? Geç kaldığı için tokattan yırtmış ama ıslak saçla sokağa çıktığı için yırtamamış. Lavabo, arka bahçe kapısının girişinde sol taraftaymış. Minik lavabonun üzerinde boyutları onunla orantılı bir de ayna asılıymış.  O kendini bildi bil...

Anneannemin Hikayeleri (1)

Resim
Büyücü Kadın- Bölüm 1 Dedim ya gerginim diye, ince bir dokunuşla bütün iltihabımı tükürecek gibiyim. Dokunuş daha büyük olursa kusarım! Daha da büyük olursa ya hiç umursamam ya da ilkokuldan sonraki ilk kavgama başlarım. Ayrıca bu sefer saç çekip, ısırmayacağımı öngörüyorum. Öngörülerim iyidir benim. Tahminlerim sıra dışı görünse de genelde gerçeğe yakın çıkar. Gerçeği bilmek zaten medyumluk, falcılık ya da büyücülük gibi adlandırılıyor. Büyücülük dedim de aklıma geldi, anneannem bazı geceler bizi yanına toplar, arkası yarın olmak üzere minik hikayeler anlatırdı (Tatlıcı tombik anneannemin hikayeleri meşhurdur). Anneannemin çocukluk yıllarında, Çanakkale’nin Bakacak köyünde kimseyle görüşmeyen gizemli bir kadın varmış. Aşağı yukarı 1.50m boylarında, zayıf, çelimsiz, elmacık kemikleri çıkık, gözaltları morcaymış. Kimseyle konuşmaz, kimse de onunla konuşmazmış. Genel ihtiyaçları için markete gittiğinde bile almak istediklerini önce parmaklarıyla işaret eder, gene aynı parmaklarla...

Sorular Silsilesi

Resim
Peyniri de seviyorum. Yoğurdu da. İkisini de eşit seviyorum. Neden hep seçim yapmak zorundayız ki? İkisi birden neden aynı anda yenmiyor? Hâlbuki ikisi de rakıyla çok iyi gidiyor. Biz yarı âşık insanlar mı, seçmeyi bilmiyor? Siz de yarı âşık değil misiniz? Brüt duygular yaşayıp, paylaştırmayan kim kaldı? Kim memnun? Kim netine bakıyor? Uykum geliyor. Göz kapaklarım yanıyor mu? Gözüm mü soğumuş? Isıtmak istiyorum gözümü Omuriliğim artık dik durmak istemiyor, Omurlarım küsmüş birbirine Ayaklarım söylenmekte kara sulara… Sanırım tomurcuklar çürüyor içimde Soğuk topraktan göğe yükseleceğim derken Biri gelip şap döküyor toprağa. Tomurcukların içimde ölmesi kuşkusuz ki, Kargaların kapmasından daha onurlu bir seçenek. Daha az üzücü değil! Kargalarla pek işim olmadığını düşünüyorum Geçmişte bana sesimin güzel olduğunu söyleyip şarkı söylettiyseler o başka… Peki, bu lanet yastık nerede? Işıklar artmış. Renkler puslu, keskin köşeler yok olmu...